تبليغاتX
سايه

 

ژرژ برسنس

بد‌نامی

                                                      ترانه را اينجا دانلود كنيد.

 

توی روستا، بدون ادعا

من بد‌نام شده‌ام.

خودم را به آب و آتش بزنم یا هیچ غلطی نکنم

به هر حال این‌بابا‌یه‌چیزیش‌میشه را به من می‌بندند!

من اما کاری به کار کسی ندارم،

آدم ساده‌ای هستم و راه خودم را می‌روم.

ولی مردم شریف دوست ندارند که

کسی راه دیگری غیر از راه آنها را برود،

نه مردم شریف دوست ندارند که

کسی راه دیگری غیر از راه آنها را برود،

همه پشت سر من بد می‌گویند،

غیر از کر‌و‌لال‌ها، که معلوم است چرا.

 

 

روز چهارده ژوئیه*

من توی رختخواب گرم‌و‌نرم خودم می‌مانم.

موسیقی که به ریتم پا ضرب گرفته

ربطی به من ندارد.

من کاری به کار کسی ندارم،

فقط به صدای شیپور گوش نمی‌کنم.

ولی مردم شریف دوست ندارند که

کسی راه دیگری غیر از راه آنها را برود،

نه مردم شریف دوست ندارند که

کسی راه دیگری غیر از راه آنها را برود،

همه مرا با انگشت نشان می‌دهند،

غیر از چلاق‌ها، که معلوم است چرا.

 

 

وقتی دزد بد‌شانسی سر راهم سبز می‌شود،

که دهقانی سر به دنبالش گذاشته؛

پام را جلو می‌اندازم تا دزد بتواند فرار کند،

دهقان نقش زمین می‌شود.

من کاری به کار کسی ندارم،

فقط می‌گذارم سیب‌دزدها در بروند.

ولی مردم شریف دوست ندارند که

کسی راه دیگری غیر از راه آنها را برود،

نه مردم شریف دوست ندارند که

کسی راه دیگری غیر از راه آنها را برود،

همه روی سر من می‌ریزند،

غیر از علیل‌ها، که معلوم است چرا.

 

 

احتیاجی نیست ژرمی** باشیم،

تا سرنوشتی را که در انتظار من است حدس بزنیم.

مردم اگر طنابی باب دندان پیدا کنند،

به گردن من می اندازند.

من کاری به کار کسی ندارم اما،

فقط راه‌هایی را که به رم ختم می‌شوند نمی‌روم.

ولی مردم شریف دوست ندارند که

کسی راه دیگری غیر از راه آنها را برود،

نه مردم شریف دوست ندارند که

کسی راه دیگری غیر از راه آنها را برود،

همه می‌آیند مرا سر دار ببینند،

غیر از کورها، که معلوم است که نمی‌بینند.

 

* روز ملی فرانسه که مردم جشن می‌گیرند.

** نام یکی از پیامبران که در انجیل آمده.

 

Georges Brassens

La mauvaise réputation 

Paroles et Musique: Georges Brassens  

1952

autres interprètes: Sinsémilia

 

Au village, sans prétention

J'ai mauvaise réputation

Qu'je m'démène ou qu'je reste coi

Je pass' pour un je-ne-sais-quoi

Je ne fait pourtant de tort à personne

En suivant mon chemin de petit bonhomme

Mais les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux

Non les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux

Tout le monde médit de moi

Sauf les muets, ça va de soi

 

Le jour du Quatorze Juillet

Je reste dans mon lit douillet

La musique qui marche au pas

Cela ne me regarde pas

Je ne fais pourtant de tort à personne

En n'écoutant pas le clairon qui sonne

Mais les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux

Non les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux

Tout le monde me montre du doigt

Sauf les manchots, ça va de soi

 

Quand j'croise un voleur malchanceux

Poursuivi par un cul-terreux

J'lance la patte et pourquoi le taire

Le cul-terreux s'retrouv' par terre

Je ne fait pourtant de tort à personne

En laissant courir les voleurs de pommes

Mais les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux

Non les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux

Tout le monde se rue sur moi

Sauf les culs-de-jatte, ça va de soi

 

Pas besoin d'être Jérémie

Pour d'viner l'sort qui m'est promis

S'ils trouv'nt une corde à leur goût

Ils me la passeront au cou

Je ne fait pourtant de tort à personne

En suivant les ch'mins qui n'mènent pas à Rome

Mais les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux

Non les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux

Tout l'mond' viendra me voir pendu

Sauf les aveugles, bien entendu

+ نوشته شده در  دوشنبه سوم تیر 1387ساعت 2:52  توسط مسعود  | 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ژرژ برسنس

 

گوریل

 

                                                           ترانه را اينجا دانلود كنيد.

از بین میله‌های بلند قفسی

ضعیفه‌های منطقه

گوریل غولی را تماشا می‌کردند،

بی‌آنکه نگران مردم‌چی‌می‌گن باشند.

این زنک‌ها، با بی‌حیایی

فقط قسمت مشخصی را هم دید می‌زدند،

که مادر من اکیدا

قدغن کرده که من اینجا اسمش را ببرم...

مواظب گوریل باشید!...

 

 

یک‌روز، این قفس محکمی که

حیوان درش زندگی می‌کرد

ناگهان باز شد، کسی نفهمید چطور، به نظر من که

درش را بد بسته بودند.

میمون از قفسش بیرون پرید

و با خودش گفت : «امروز دیگر برش می‌دارم!»

منظورش بکارتش بود،

امیدوارم حدس زده باشید!

مواظب گوریل باشید!...

 

 

رئیس باغ‌وحش

که دست‌وپاش را گم کرده بود، فریاد می‌زد : «ای داد بیداد!

خانه خراب شدیم؛ این گوریل

تا حالا ماچه به خودش ندیده!»

به محض اینکه جماعت زنان

فهمید که میمون هنوز پسر است،

به جای اینکه از فرصت استفاده کند،

فلنگ را بست و فرار را برقرار ترجیح داد!

مواظب گوریل باشید!...

 

 

حتی همان زن‌هایی که قبلا

با چشمی خریدار به حیوان نگاه می‌کردند،

میدان را خالی کردند و ثابت کردند

که تصمیم‌شان اعتباری نداشته؛

اما ترسشان بیخود بود،

چون که گوریل‌ها عیاشان کاربلدی هستند

و در عشق‌بازی از آدمیزاد سرند،

خیلی از زن‌‌ها، اگر بپرسید، همین را می‌گویند!

مواظب گوریل باشید!...

 

 

خلاصه همه خودشان را گم و گور كردند،

از دست این میمون که فصل جفت‌گیریش بود،

همه به غیر از پیرزنی فرتوت

و یک قاضی جوانِ عصا‌قورت‌داده؛

وقتی جانور چاردست دید

که هر کسی به سوراخی رفته،

راه رفتن گوریلی‌اش را سرعت بخشید

و رفت به سمت پیرزن و جناب قاضی!

مواظب گوریل باشید!...

 

 

پیرزن صد ساله آه‌کشان : «به!

یعنی ممکن است کسی دوباره میل‌اش به ما بکشد،

از عجایب است،

واقعا نمی‌شود انتظار داشت!»

از آن طرف، آقای قاضی، خونسرد، با خودش فکر می‌کرد :

«من را با یک ماچه‌میمون عوضی بگیرند،

این اصلن امکان ندارد...»

ادامه‌ی ماجرا ثابت کرد که دارد!

مواظب گوریل باشید!...

 

 

فرض کنید یکی از شما در وضعی قرار بگیرد،

مثل این میمون، که مجبور باشد

به یک قاضی یا ننه‌بزرگ پیری تجاوز کند؛

این نفر کدام‌یکی را انتخاب می‌کند ؟

اگر قسمت، چهار روز دیگر

سر همچنین دو راهی‌ای مرا قرار دهد،

من مطمئنم که پیرزن

انتخاب من خواهد بود !

مواظب گوریل باشید!...

 

 

ولی بدبختانه چون گوریل

از عشق‌بازی انتظاراتی داشت،

 معلوم است که دیگر

سلیقه ملیقه سرش نمی‌شد.

خوب پس، به جای انتخاب پیرزن،

کاری که هر کس دیگری می‌کرد،

گوریل گوش قاضی را گرفت،

و به گوشه‌ی دنجی بردش!

مواظب گوریل باشید!...

 

 

بقیه‌ی قصه شیرین است،

ولی بدبختانه من نمی‌توانم

تعریفش کنم، و این جای تأسف دارد،

اگر می‌شد، کمی می‌خندیدیم؛

چون که آقای قاضی، همان در لحظه‌ی اصلی آخر کار

دادش به هوا رفت : «مامان !» و اساسی اشکش در آمد،

درست مثل مردی که همان روز

حکم داده بود گردنش را زده بودند.

مواظب گوریل باشید!...

 

Georges Brassens

Le gorille

Paroles: Georges Brassens. Musique: Georges Brassens  

1952

 

C'est à travers de larges grilles,

Que les femelles du canton,

Contemplaient un puissant gorille,

Sans souci du qu'en-dira-t-on.

Avec impudeur, ces commères

Lorgnaient même un endroit précis

Que, rigoureusement ma mère

M'a défendu de nommer ici...

Gare au gorille !...

 

Tout à coup la prison bien close

Où vivait le bel animal

S'ouvre, on n'sait pourquoi. Je suppose

Qu'on avait du la fermer mal.

Le singe, en sortant de sa cage

Dit "C'est aujourd'hui que j'le perds !"

Il parlait de son pucelage,

Vous aviez deviné, j'espère !

Gare au gorille !...

 

L'patron de la ménagerie

Criait, éperdu : "Nom de nom !

C'est assommant car le gorille

N'a jamais connu de guenon !"

Dès que la féminine engeance

Sut que le singe était puceau,

Au lieu de profiter de la chance,

Elle fit feu des deux fuseaux !

Gare au gorille !...

 

Celles là même qui, naguère,

Le couvaient d'un œil décidé,

Fuirent, prouvant qu'elles n'avaient guère

De la suite dans les idées ;

D'autant plus vaine était leur crainte,

Que le gorille est un luron

Supérieur à l'homme dans l'étreinte,

Bien des femmes vous le diront !

Gare au gorille !...

 

Tout le monde se précipite

Hors d'atteinte du singe en rut,

Sauf une vielle décrépite

Et un jeune juge en bois brut;

Voyant que toutes se dérobent,

Le quadrumane accéléra

Son dandinement vers les robes

De la vieille et du magistrat !

Gare au gorille !...

 

"Bah ! soupirait la centenaire,

Qu'on puisse encore me désirer,

Ce serait extraordinaire,

Et, pour tout dire, inespéré !" ;

Le juge pensait, impassible,

"Qu'on me prenne pour une guenon,

C'est complètement impossible..."

La suite lui prouva que non !

Gare au gorille !...

 

Supposez que l'un de vous puisse être,

Comme le singe, obligé de

Violer un juge ou une ancêtre,

Lequel choisirait-il des deux ?

Qu'une alternative pareille,

Un de ces quatres jours, m'échoie,

C'est, j'en suis convaincu, la vieille

Qui sera l'objet de mon choix !

Gare au gorille !...

 

Mais, par malheur, si le gorille

Aux jeux de l'amour vaut son prix,

On sait qu'en revanche il ne brille

Ni par le goût, ni par l'esprit.

Lors, au lieu d'opter pour la vieille,

Comme l'aurait fait n'importe qui,

Il saisit le juge à l'oreille

Et l'entraîna dans un maquis !

Gare au gorille !...

 

La suite serait délectable,

Malheureusement, je ne peux

Pas la dire, et c'est regrettable,

Ça nous aurait fait rire un peu ;

Car le juge, au moment suprême,

Criait : "Maman !", pleurait beaucoup,

Comme l'homme auquel, le jour même,

Il avait fait trancher le cou.

Gare au gorille !...

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم خرداد 1387ساعت 1:7  توسط مسعود  | 

Georges Brassens

Les passantes

Paroles: Antoine Pol. Musique: Jean Bertola

autres interprètes: Francis Cabrel

 

 

Je veux dédier ce poème                                               Download the song Here

A toutes les femmes qu'on aime

Pendant quelques instants secrets

A celles qu'on connait à peine

Qu'un destin différent entraîne

Et qu'on ne retrouve jamais

 

A celle qu'on voit apparaître

Une seconde à sa fenêtre

Et qui, preste, s'évanouit

Mais dont la svelte silhouette

Est si gracieuse et fluette

Qu'on en demeure épanoui

 

A la compagne de voyage

Dont les yeux, charmant paysage

Font paraître court le chemin

Qu'on est seul, peut-être, à comprendre

Et qu'on laisse pourtant descendre

Sans avoir effleuré sa main

 

A celles qui sont déjà prises

Et qui, vivant des heures grises

Près d'un être trop différent

Vous ont, inutile folie,

Laissé voir la mélancolie

D'un avenir désespérant

 

Chères images aperçues

Espérances d'un jour déçues

Vous serez dans l'oubli demain

Pour peu que le bonheur survienne

Il est rare qu'on se souvienne

Des épisodes du chemin

 

Mais si l'on a manqué sa vie

On songe avec un peu d'envie

A tous ces bonheurs entrevus

Aux baisers qu'on n'osa pas prendre

Aux cœurs qui doivent vous attendre

Aux yeux qu'on n'a jamais revus

 

Alors, aux soirs de lassitude

Tout en peuplant sa solitude

Des fantômes du souvenir

On pleure les lêvres absentes

De toutes ces belles passantes

Que l'on n'a pas su retenir

ژرژ برسنس

رهگذران

 

 

می‌خواهم این شعر را تقدیم کنم

به تمام زن‌هایی که دوست داشته‌ایم

حتی برای لحظه‌هایی پنهانی

به زن‌هایی که خیلی کم شناخته‌ایم

که سرنوشتی دیگر در انتظارشان بوده

و دیگر هیچ‌وقت آنها را نمی‌بینیم

 

 

به همان زنی که می‌بینیم‌اش

که ثانیه‌ای دم پنجره ظاهر می‌شود

و زود ناپدید می‌شود

ولی همان سایه‌ی بلندبالاش

آنقدر جذاب و ظریف است

که گل از گل آدم می‌شکفد

 

 

به آن همسفری که

چشمانش، این مناظر هوش‌ربا

راه را کوتاه می‌کنند

همان که شاید ما تنها کسی باشیم که درکش می‌کنیم

و با این حال می‌گذاریم پیاده شود

بدون آنکه دستمان به دستش خورده باشد

 

 

به زنانی که دیگر متأهل شده‌اند

و حالا ساعاتی کسل‌کننده را سر می‌کنند

کنار یکی که با خودشان خیلی فرق دارد

و با دیوانگی بی‌ثمری برای شما

سر درد دلشان را باز می‌کنند

درد از آینده‌ای بی امید را

 

 

نگارهای عزیز بر دیده گذشته 

امیدهای روزهای بر باد رفته

شما فردا فراموش خواهید شد

و خوشبختی هم که دوباره در بزند

بعید است که دیگر یادمان بیاید

اتفاق‌های کوچکی را که در راه می‌افتاد

 

 

اما زندگی را هم اگر باخته باشیم

باز با اندک حسرتی می‌اندیشیم

به تمام این خوشبختی‌های زود‌گذشته

به بوسه‌هایی که جرأت نکردیم بگیریم

به دل‌هایی که شاید هنوز چشم‌انتظارمان باشند

به چشم‌هایی که دیگر دوباره ندیدیم

 

 

بله، در شب‌های خستگی

که تنهایی‌مان را پر کرده‌ایم

با اشباح خاطره

اشک می‌ریزیم به یاد لبهای غایبِ

تمام رهگذران زیبایی

که نتوانستیم نگه‌شان داریم

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم خرداد 1387ساعت 21:25  توسط مسعود  | 

Mickey 3D

Respire

2002

میکی 3D

نفس بکش 

                                             ترانه را اینجا دانلود کنید.

                                             کلیپ ترانه را اینجا ببینید.

Approche-toi petit, écoute-moi gamin
Je vais te raconter l'histoire de l'être humain
Au début y avait rien au début c'était bien
La nature avançait y avait pas de chemin
Puis l'homme a débarqué avec ses gros souliers
Des coups d'pieds dans la gueule pour se faire respecter
Des routes à sens unique il s'est mis à tracer
Les flèches dans la plaine se sont multipliées
Et tous les éléments se sont vus maîtrisés
En 2 temps 3 mouvements l'histoire était pliée
C'est pas demain la veille qu'on fera marche arrière
On a même commencé à polluer le désert

بیا جلو کوچولو، به من گوش کن پسر جان

می خواهم داستان نوع بشر را برایت تعریف کنم

اول هیچ چیز نبود، اول خیلی خوب بود

طبیعت پیش می رفت، راه و جاده ای در کار نبود

بعد انسان پا به ساحل گذاشت با کفش های بزرگش

لگد هایی که توی دهان می زد تا بهش احترام بگذارند

جاده های یک طرفه ای که شروع به کشیدن کرد

توی دشت فلش ها تکثیر شدند

و تمام عناصر خود را در تسخیر انسان یافتند

در یک چشم به هم زدن تاریخ کمر خم کرده بود

دیر نیست روزی که پسرفت ما آغاز شود

تازه شروع به آلوده کردن بیابان ها کرده ایم

 Il faut que tu respires, et ça c'est rien de le dire
Tu vas pas mourir de rire, et c'est pas rien de le dire

تو باید نفس بکشی، و این گفتن ندارد

از خنده نمی میری، و این گفتن ندارد

D'ici quelques années on aura bouffé la feuille
Et tes petits-enfants ils n'auront plus qu'un oeil
En plein milieu du front ils te demanderont
Pourquoi toi t'en as 2 tu passeras pour un con
Ils te diront comment t'as pu laisser faire ça
T'auras beau te défendre leur expliquer tout bas
C'est pas ma faute à moi, c'est la faute aux anciens
Mais y aura plus personne pour te laver les mains
Tu leur raconteras l'époque où tu pouvais
Manger des fruits dans l'herbe allongé dans les prés
Y avait des animaux partout dans la forêt
Au début du printemps, les oiseaux revenaient

تا چند سال بعد برگ درختان را هم خورده ایم

و نوه های تو یک چشم بیشتر نخواهند داشت

وسط پیشانی شان و از تو خواهند پرسید

چرا تو دو تا چشم داری و تو را احمق فرض خواهند کرد

به تو خواهند گفت چطور اجازه داده ای چنین اتفاقی بیافتد

تو بیهوده سعی می کنی از خودت دفاع کنی و زیر لب توضیح می دهی

این تقصیر من نیست، تقصیر قدیمی هاست

ولی دیگر کسی نخواهد بود که گناه تو را بشوید

برای آنها تعریف خواهی کرد زمانی را که می توانستی

توی علفزار دراز بکشی و میوه بخوری

آن وقت ها که جنگل پر از حیوان بود

بهار که می شد پرندگان بر می گشتند

Il faut que tu respires, et ça c'est rien de le dire
Tu vas pas mourir de rire, et c'est pas rien de le dire
Il faut que tu respires, c'est demain que tout empire
Tu vas pas mourir de rire, et c'est pas rien de le dire

تو باید نفس بکشی، و این گفتن ندارد

از خنده نمی میری، و این گفتن ندارد

باید نفس بکشی، فردا اوضاع از این خرابتر می شود

از خنده نمی میری، و این گفتن ندارد

Le pire dans cette histoire c'est qu'on est des esclaves
Quelque part assassin, ici bien incapable
De regarder les arbres sans se sentir coupable
A moitié défroqués, 100 pour cent misérables
Alors voilà petit, l'histoire de l'être humain
C'est pas joli joli, et j'connais pas la fin
T'es pas né dans un chou mais plutôt dans un trou
Qu'on remplit tous les jours comme une fosse à purin

از همه بدتر در این داستان این است که ما برده ایم

به نوعی قاتل هستیم، و اینجا نمی توانیم

به درختان نگاه کنیم و احساس گناه نکنیم

کارمان را تقریبن ساخته، و صد در صد خود را بیچاره ندانیم

خوب کوچولو، این داستان نوع بشر بود

آنقدرها شیرین نبود، و من آخرش را نمی دانم

تو از توی یک کلم در دنیا نیامده ای بلکه از سوراخی در آمده ای

که هر روز، مثل گودالِ پِهِن، پرش می کنند

 

+ نوشته شده در  یکشنبه یکم اردیبهشت 1387ساعت 19:14  توسط مسعود  | 

Prohom

Ca oublie d’aimer

پرواوم

دوست داشتن فراموش می شود                 

                                                ترانه را اینجا یا اینجا دانلود کنید.

 

Ca naît sous un plafond, un ciel stérilisé

Ca palpite au début, ça va vite se calmer

Ca rampe sur la moquette, se cogne à la télé
Ca se frotte la tête et reste hypnotisé
Ca apprend à l'école que l'ennemi c'est l'étranger
Ca s'aggripe à des grappes d'abrutis concentrés
Ca défile dans la rue le soir bien habillé

Ca brille un peu au hasard
Mais ça oublie d'aimer

زیر سقفی به دنیا می آید، زیر آسمانی استرلیزه،

اولش کمی دست و پا می زند، ولی خیلی زود آرام می گیرد،

روی موکت چهار دست و پایی می کند، سرش به تلویزیون می خورد

سرش را می گیرد و مثل هیپنوتیزم شده ها خشکش می زند.

توی مدرسه یاد می گیرد که خارجی دشمن است،

به گروه ولگردهای متمرکز می پیوندد،

شب ها با لباس اتو کشیده خیابان ها را متر می کند،

به طور اتفاقی مدتی گل می کند ؛

ولی دوست داشتن فراموش می شود.

Ca court après les filles sans culottes l'été
Ca se laisse raser la tête à l'appel de l'armée
Ca fait un BTS : "Je veux commercialiser
Ca téléphone en voiture parfois pas pour de vrai
Ca trouve un ventre et des seins à remplir dans l'année
Ca fait plaisir aux parents, à un oncle curé
Ca glisse une bague au doigt, la femme est dix fois trompée

Ca sera pour toujours

mais ça oublie d'aimer

تابستان ها دنبال دختران بی شورت می افتد،

وقت سربازی اش که می شود سرش را می تراشند.

گواهینامه عالی کاردانی فنی می گیرد : "می خواهم جنس وارد کنم"،

پشت فرمان با تلفن حرف می زند و گاهی هم فقط ادای تلفن زدن در می آورد،

شکم می آورد و سینه هایی که باید در طول سال پرشان کند،

این به مذاق والدین خوش می آید، و به مذاق دایی کشیش.

حلقه ای به انگشت می کند، زن ده بار فریب خورده است،

این پیمان جاودانه خواهد بود،

ولی دوست داشتن فراموش می شود.

Alors ça divorce après deux ans même si l'enfant est né
Ca reste indifférent, la mère va l'éduquer
Ca continue à bosser, toujours bosser
Ca empile de la tune quand la chance est passée
Ca commence à comprendre que le temps n'attend pas
Ca flétrit comme la viande hachée dans les repas
Ca mange des remords, et renvois des regrets
Ca s'écroule sur la table
Et ça oublie d'aimer

آن وقت بعد از دو سال طلاق می گیرد با اینکه بچه ای هم به دنیا آمده،

اعتنا نمی کند، مادرش بزرگش خواهد کرد،

ادامه می دهد کارش را، باز هم کار،

کوهی از پول جمع می شود وقتی که دیگر فرصت از دست رفته است،

کم کم متوجه می شود که زمان منتظر نمی ماند،

مثل گوشت چرخ کرده توی غذا وا می دهد،

توبه می کند، و حسرت می خورد،

روی میز ولو می شود.

و دوست داشتن فراموش می شود.

Bien sûr il nous faudrait se plier en 4 pour
Eviter les excès que l'on trouve aux détours
Des villes et des cités, celles qui le même jour
Peuvent jeter à nos pieds toute la haine, tout l'amour
En plus il nous faudrait, pardonner pour les autres
Fabriquer leur paix comme un lego d'apôtre
Il faudrait tout porter leurs affaires, les nôtres
Martyrs et fiers d'aimer marchant la tête haute
Mais ça oublie
D'aimer

مسلم است که ما باید خودمان را به چهار میخ بکشیم،

تا بتوانیم از زیاده روی هایی در امان باشیم که سر راهمان سبز می شود،

در شهرها و کوی هایی که در عرض یک روز،

می توانند تمام نفرت ها و تمام عشق ها را جلوی چشم ما بیاورند.

و ما باید به دیگران ببخشاییم،

برایشان مثل راهبی آرامش فراهم کنیم ،

باید بارشان را به دوش بکشیم، و بار خودمان را هم،

باید شهید راه دوست داشتن بشویم و مغرور سرمان را بالا بگیریم و راه برویم

 

ولی دوست داشتن

فراموش می شود.

 

+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم فروردین 1387ساعت 0:44  توسط مسعود  | 

Natacha Atlas

Mon amie la rose

1999

 

ناتاشا اطلس

دوست من گل سرخ              ترانه را اینجا دانلود کنید.

                                                کلیپ ترانه را اینجا و اینجا ببینید.

On est bien peu de chose
Et mon amie la rose
Me l'a dit ce matin
A l'aurore je suis née
Baptisée de rosée
Je me suis épanouie
Heureuse et amoureuse
Aux rayons du soleil
Me suis fermée la nuit
Me suis réveillée vieillie

ما خیلی کوچک هستیم

و دوست من گل سرخ

امروز صبح این را به من می گفت

سپیده که زد متولد شدم

با شبنم غسل تعمیدم دادند

شکفته شدم

سعادتمند و عاشق

در پرتو نور خورشید

شب که شد بسته شدم

چشم که باز کردم پیر شده بودم

Pourtant j'étais très belle
Oui j'étais la plus belle
Des fleurs de ton jardin

ولی من خیلی زیبا بودم

بله من زیباترین بودم

میان گل های باغچه تو

On est bien peu de chose
Et mon amie la rose
Me l'a dit ce matin
Vois le dieu qui m'a faite
Me fait courber la tête
Et je sens que je tombe
Et je sens que je tombe
Mon cœur est presque nu
J'ai le pied dans la tombe
Déjà je ne suis plus

ما خیلی کوچک هستیم

و دوست من گل سرخ

امروز صبح این را به من می گفت

ببین خدایی که مرا آفرید

سر مرا چطور خم کرده

و من حس می کنم که دارم می افتم

و من حس می کنم که دارم می افتم

قلبم لخت و عریان شده

پایم لب گور است

چقدر زود نابود شده ام

Tu m'admirais que hier
Et je serai poussière
Pour toujours demain

همین دیروز بود که تو تحسین ام می کردی

و من غباری بیش نخواهم بود

فردا، تا ابد

On est bien peu de chose
Et mon amie la rose
Est morte ce matin
La lune cette nuit
A veillé mon amie
Moi en rêve j'ai vu
Eblouissante et nue
Son âme qui dansait
Bien au-delà du vu
Et qui me souriait

ما خیلی کوچک هستیم

و دوست من گل سرخ

امروز صبح مرد

دیشب ماه

بر بالینش نشسته بود

من توی خواب دیدم اش

فریبا و عریان بود

روحش داشت می رقصید

بالاتر از آنجا که چشم کار می کرد

و او به من می خندید

Crois celui qui peut croire
Moi, j'ai besoin d'espoir
Sinon je ne suis rien

ایمان بیاور به کسی که می تواند ایمان بیاورد

من به امید احتیاج دارم

و گرنه هیچ نیستم

On bien si peu de chose
C'est mon amie la rose
Qui l'a dit hier matin.

ما چقدر کوچک هستیم

این را دوست من گل سرخ

دیروز صبح به من می گفت.

 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم فروردین 1387ساعت 17:22  توسط مسعود  | 

Alain Souchon

L'amour à la machine

Paroles et Musique: Alain Souchon

1993

آلن سوشون

عشقمان را به دستگاه بسپاريم                    ترانه را اينجا دانلود كنيد.

عشقمان را به دستگاه بسپاريم

و بجوشانيم

تا ببينيم آيا رنگهاي اوليه‌اش

ممكن است برگردد.

آيا مي‌توانيم بازگردانيم به آب ژاولِ احساسات،

همان سفيدي را كه ابدي‌اش فرض مي‌كرديم

پيش‌ترها ؟ 

 

براي برگرداندن گلِ گونه‌ي قديم‌هاي تو

كه حالا رنگش پريده،

آبي بوسه‌هاي اول‌هاي ما،

و آن‌همه نيلگون‌هاي گمشده.

 

عشقمان را به دستگاه بسپاريم

و بجوشانيم

تا ببينيم آيا رنگهاي اوليه‌اش

ممكن است برگردد.

آيا مي‌توانيم بازگردانيم به آب ژاولِ احساسات،

همان سفيدي را كه ابدي‌اش فرض مي‌كرديم

پيش‌ترها ؟ 

 

ماتيس، رنگ عشق آبيِ دشوار است،

نوازش، قرمزِ نازك،

خورشيدِ زندگي آنها را مي‌سوزاند،

و آنوقت، آنها درمي‌گذرند.

 

يالا ! پيش به سوي دستگاه !!

 

قرمز براي نابود كردنِ

فقرِ پدر بزرگ‌هاي كوچك مهربانمان،

سياه، دست‌هاي در حلقه‌ي بور گيسوها

دور همه‌ي دنيا.

 

 

عشقمان را به دستگاه بسپاريم

و بجوشانيم

تا ببينيم آيا رنگهاي اوليه‌اش

ممكن است برگردد.

آيا مي‌توانيم بازگردانيم به آب ژاولِ احساسات،

همان سفيدي را كه ابدي‌اش فرض مي‌كرديم

پيش‌ترها ؟

 

يالا ! پيش به سوي دستگاه !!                                                                     متن اصلي را اينجا ببينيد.

 

+ نوشته شده در  شنبه هجدهم اسفند 1386ساعت 2:43  توسط مسعود  | 

Malicorne 

Les Tristes Noces

Chant traditionnel

1976

 

ماليكورن

عروسي اندوه                                ترانه را اینجا دانلود کنید.

 

كي مي‌خواهد ترانه‌اي بشنود

يك تصنيف تازه ؟

بلبل به چه‌چهه مي‌گويد

كي مي‌خواهد ترانه‌اي بشنود

يك تصنيف تازه ؟

اين ترانه‌ي پسري جوان است

و يك دوشيزه

بلبل به چه‌چهه مي‌گويد

 

هفت سال عشق‌بازي كردند

هفت سال بدون اينكه صداش را دربياورند

بلبل به چه‌چهه مي‌گويد

ولي بعد از هفت سال

پسرك ازدواج كرد

توي حياط مادرش

باغچه‌ي گزنه‌اي بود

بلبل به چه‌چهه مي‌گويد

دسته‌اي چيد

و براي دلبرش برد

 

آمده‌ام شما را دعوت كنم

كه فردا به عروسي‌ام بياييد*
ماه من اگر مي‌‌آييد

قشنگ‌ترين لباستان را بپوشيد

 

 مه‌رو كوتاهي نمي‌كند

براي خودش سه لباس مي‌دوزد

اولي از ساتن سفيد

ديگري از ساتن قرمز

 سومي طلايي و نقره‌اي

تا نشان بدهد كه اصيل‌زاده است

 

مردم از دور كه مي‌بينندش

عروس آمد

 من عروس نيستم

قرعه‌ي جدايي به نام من خورده.

 

همينكه ماه‌رو وارد مي‌شود

پسر دست سفيد او را مي‌گيرد

آمده‌ام از شما بخواهم

رقص كوچكي با من بكنيد

در اولين دور رقص

مه‌رو مي‌افتد و مي‌ميرد

بلبل به چه‌چهه مي‌گويد

پسر چاقوش را مي‌كشد

فرو مي‌كند توي گُرده‌‌ي خودش

بلبل به چه‌چهه مي‌گويد

 

روي قبر پسر

بوته‌ي خاري مي‌كارند

بلبل به چه‌چهه مي‌گويد

روي قبر دختر

نهال زيتوني


زيتون درخت مي‌شود

و بوته‌ي خار را به بر مي‌گيرد

بلبل به چه‌چهه مي‌گويد

تنه‌اش را الوار مي‌كنند

و با آن كشتي مي‌سازند

مردم مي‌گذرند و مي‌گويند

خداي من چه عروسي پر اندوهي

بلبل به چه‌چهه مي‌گويد

 

مردم مي‌گذرند و مي‌گويند

خداي من چه عروسي پر اندوهي

بلبل به چه‌چهه مي‌گويد

 متن اصلی را اینجا ببینید.

* در نسخه‌ي ديگري از اين ترانه، پسر مي‌گويد

كه به اجبار پدر و ثروتمند بودن آن دختر ديگر تن به ازدواج داده  :

 

"- اين كه مي‌گيريدش

يعني اينقدر زيباست ؟

- نه به زيبايي شما

ولي خيلي پولدارتر است

ماه من، اگر خواهش كنم

به عروسي من مي‌آييد ؟

- به عروسي نمي‌آيم

ولي براي مجلس رقص مي‌آيم."

 

+ نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم اسفند 1386ساعت 4:38  توسط مسعود  | 

Edith Piaf

Milord

Paroles: Georges Moustaki. Musique: Marguerite Monnot 

1959

 

اديت پياف

ميلور*                             ترانه را اينجا دانلود كنيد.

 


زود باشيد بياييد! ميلور

بياييد ميز من بنشينيد

هوا خيلي سرد است بيرون

اينجا راحت‌تر است

 

سخت نگيريد، ميلور

راحت باشيد

دردتان را به دل من بگذاريد

و پايتان را روي صندلي

من شما را مي‌شناسم، ميلور

شما مرا تا به حال نديده‌ايد

من دختركي بندرنشين بيشتر نيستم

سايه‌اي توي خيابان...

 

ولي، از كنار شما رد مي‌شدم

ديروز راهتان را كه مي‌رفتيد

شما پر از غرور بوديد

البته! شانس بهتان رو كرده بوديد

شال ابريشمتان

روي شانه‌هايتان مي‌لغزيد

نقش قشنگي بازي مي‌كرديد

انگار كه شاه بوديد

پيروزمندانه راه مي‌رفتيد

بازو به بازوي دوشيزه‌اي

خداي من! چقدر زيبا بود

قلبم از ديدنش لرزيد...

 

زود باشيد بياييد! ميلور

بياييد ميز من بنشينيد

هوا خيلي سرد است بيرون

اينجا راحت‌تر است

سخت نگيريد، ميلور

راحت باشيد

دردتان را به دل من بگذاريد

و پايتان را روي صندلي

من شما را مي‌شناسم، ميلور

شما مرا تا به حال نديده‌ايد

من دختركي بندرنشين بيشتر نيستم

سايه‌اي توي خيابان...

 

بعضی وقت‌ها كافي است

كه يك كشتي از راه برسد

تا رشته‌ي همه چيز پاره شود

وقتي كه كشتي برود

آن كشتي با خودش

دختركي شيرين آورده بود با چشمان پرمهر

كه نتوانست اين را بفهمد

كه زندگی شما را به هم خواهد ریخت

عشق اشك مي‌آورد

مثل هستي كه

هر چه شانس است به شما مي‌دهد

تا بعد همه را پس بگيرد...

 

زود باشيد بياييد! ميلور

مثل پسربچه‌ها شده‌ايد

سخت نگيريد، ميلور

بياييد توي قلمرو من

من مرهم مي‌گذارم روي پشيماني‌ها

من ترانه‌هاي عاشقانه مي‌خوانم

من ترانه‌ي عشق لردهايي را مي‌خوانم

كه شانس ازشان برگشته

به من نگاه كنيد، ميلور

شما مرا تا به حال نديده‌ايد...

ولي شما گريه مي‌كنيد، ميلور ؟

اين را ديگر هيچ وقت باورم نمي‌شد.

 

اِ! خيلي خوب، ميلور

بخنديد يك كم، ميلور

بيشتر، بيشتر سعي كنيد

آهان، اين شد!

يالّا بخنديد! ميلور

يالّا بخوانيد! ميلور

تا را رارا رارا...

آها بله، برقصيد، ميلور

تا را رارا رارا...

آفرين! ميلور

دوباره، ميلور

تا را رارا رارا... 

متن اصلي را اينجا ببينيد.

* همان My lord است،

 كه به خارجي‌هاي پولدار مي‌گويند.

+ نوشته شده در  شنبه یازدهم اسفند 1386ساعت 4:16  توسط مسعود  | 

Marc Lavoine & Souad Massi

Paris

Paroles: Marc Lavoine  Musique: Fabrice Aboulker

1991

 

مارک لاووان و سوؤاد مَسی                 ترانه را اینجا دانلود کنید.

پاریس

 


توی خیابان‌هات راه می‌روم

که روی پاهام راه می‌روند

توی کافه‌هات می‌نوشم

 

توی متروهات پرسه می‌زنم

پیاده‌روهای تو مرا کمی زیادی دوست دارند

توی بارهات خواب می‌بینم

 

روی نیمکت‌هات می‌نشینم

بناهات را تماشا می‌کنم

به سلامتی عشاقت می‌نوشم

 

می‌گذارم رود سن تو جاری شود

زیر پل‌هات همان که ورد زبان‌ها است

همیشه بعد از درد*

 

توی تاکسی‌هات گریه می‌کنم

وقتی که زیر باران برق می‌زنی

چقدر تو زیبایی می‌شوی در دل شب

 

توی جوهای تو می‌شاشم

این تقصیر هوگو است

و به زبان لاتی عرق می‌خورم

 

توی هتل‌هات می‌خوابم

برج ایفلت را می‌پرستم

دست‌کم او وفادار است

 

تا کمی از تو دور می‌شوم

شبیه غصه می‌شوی

دردی سگی به جانم می‌افتد

 

پاریس پاریس چند می‌گیری

پاریس هر چی تو بخواهی

بولوار به‌هم‌ریختگان

پاریس تو مرا به هم ریختی 

پاریس تو مرا رها کردی

 

پاریس پاریس چند می‌گیری

پاریس هر چی تو بخواهی

پاریس پاریس پابرجا

 

پاریس پاریس از دست رفته

پاریس تو مرا رها کردی

روی سنگفرش‌هات

 

توی آغوش تو بیدار می‌شوم

روی باراندازهات شادی‌ هست

و توی بیشه‌هات گرگ

 

می‌خزم توی سینماهات

توی محله‌های تو گم می‌شوم

و هیچ‌وقت خودم را پیدا نمی‌کنم

 

در مسیر ایستگاه‌های تو شنا می‌کنم

و نگاهم سرگردان می‌شود

سوسک‌های موذی را روی پیشخوان بارهای تو می‌بینم

 

خودم را به تیرهای برق آویزان می‌کنم

کبوترهات هوا کم ندارند

و چه حال و هوایی دارم من

 

پاریس پاریس چند می‌گیری

پاریس هر چی تو بخواهی

بولوار به‌هم‌ریختگان

پاریس تو مرا به هم ریختی 

پاریس تو مرا رها کردی

 

پاریس پاریس چند می‌گیری

پاریس هر چی تو بخواهی

پاریس پاریس پابرجا

 

پاریس پاریس از دست رفته

پاریس تو مرا رها کردی

روی سنگفرش‌هات

 

توی خیابان‌هات راه می‌روم

که روی پاهام راه می‌روند

توی کافه‌هات می‌نوشم

 

توی متروهات پرسه می‌زنم

پیاده‌روهای تو مرا کمی زیادی دوست دارند

توی بارهات خواب می‌بینم

متن اصلی را اینجا ببینید.

* این بند اشاره‌ای دارد به بندی از یکی از شعرهای گیوم آپولینر :

 

زیر پلِ میرابو رود سن جاری است

و عشق‌های ما

باید به یادم بیاید آیا

شادی همیشه بعد از درد می‌آمد

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386ساعت 6:21  توسط مسعود  | 

Boris Vian

Le déserteur

Paroles: Boris Vian. Musique: Boris Vian & Harold Berg  

1954
autres interprètes: Serge Reggiani, Richard Anthony
, Claude Vinci, Les Sunlights
note: voir aussi la version par Mouloudji

 

بوريس ويان                                            ترانه را اينجا دانلود كنيد.

سرباز فراري

 

آقاي رييس جمهور

نامه‌اي برايتان مي‌نويسم

كه شايد بخوانيد

اگر وقت داشته باشيد

 

چند روز پيش به دستم رسيد

كاغذهاي سربازي‌ام

بايد به جبهه بروم

تا قبل از چهارشنبه شب

 

آقاي رييس جمهور

نمي‌خواهم به جنگ بروم

من به دنیا نیامده‌ام

تا مردم بيچاره را بكشم

 

 نمي‌خواهم شما را عصباني كنم

ولي بايد بهتان بگويم

تصميمم را گرفته‌ام

من ترك خدمت مي‌كنم

 

از وقتي به دنيا آمده‌ام

مرگ پدرم را ديده‌ام

رفتن برادرانم را ديده‌ام

و گريه‌ي كودكانم را

 

مادرم خيلي رنج كشيد

حالا توي قبر خوابيده

و ديگر بمب‌ها برايش مسأله نيستند

و ديگر كرم‌ها هم برايش مسأله نيستند

 

وقتي اسير شدم

زنم را دزديدند

روحم را دزديدند

و تمام گذشته‌ام را

 

فردا صبح زود

درها را مي‌بندم

به روي اين سالهاي مرده

و به جاده مي‌زنم

 

تمام عمر گدايي مي‌كنم

در جاده‌هاي فرانسه

از برتانيْ تا پرووانس

و به مردم مي‌گويم :

 

« از دستورشان اطاعت نكنيد

به حرفشان گوش نكنيد

به جنگ نرويد

به جبهه نرويد »

 

اگر خون دادن خوب است

برويد خودتان خون بدهيد

شما كه ايمان‌تان قوي است

آقاي رييس جمهور

 

اگر دنبال من هستيد

به ژاندارم‌هايتان بگوييد

كه من اسلحه ندارم

مي‌توانند شليك كنند

متن اصلي را اينجا ببينيد.

 

+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم بهمن 1386ساعت 19:41  توسط مسعود  | 

Salvatore Adamo 

Tombe la neige

1963

 

سالواتور آدامو                                 ترانه را اينجا دانلود كنيد.

برف مي‌بارد

 

برف مي‌بارد

تو نمي‌آيي امشب

برف مي‌بارد

و قلب من سياه مي‌پوشد

همراهان حرير عزاي من

اشك‌هاي سفيد مي‌ريزند

پرنده‌اي روي شاخه‌اي

مرثيه مي‌گريد

 

تو نمي‌آيي امشب

نااميدي‌ام به سرم فرياد مي‌كشد

و برف مي‌بارد

چه خونسرد چه سرد مي‌بارد

 

لا‌ا‌ا‌ا لالا لا‌ا لالا لا‌ا لالا لا‌ا

ها‌ا‌ا‌ا هاها‌ا هاها‌ا هاها‌ا

 

برف مي‌بارد

تو نمي‌آيي امشب

برف مي‌بارد

همه‌چيز از نااميدي سفيد شده

يقينِ اندوهگين

سرما و نيستي تو

اين سكوتِ غم‌افزا

تنهايي كه سفيد پوشيده

 

تو نمي‌آيي امشب

نااميدي‌ام به سرم فرياد مي‌كشد

و برف مي‌بارد

چه خونسرد چه سرد مي‌بارد

و برف مي‌بارد

چه خونسرد چه سرد مي‌بارد 

 

لا‌ا‌ا‌ا لالا لا‌ا لالا لا‌ا لالا لا‌ا

ها‌ا‌ا‌ا هاها‌ا هاها‌ا هاها‌ا

 

لا‌ا‌ا‌ا لالا لا‌ا لالا لا‌ا لالا لا‌ا

ها‌ا‌ا‌ا هاها‌ا هاها‌ا هاها‌ا

متن اصلي را اينجا ببينيد.

+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم بهمن 1386ساعت 17:1  توسط مسعود  | 

Jacques Brel

Ne me quitte pas
Paroles et Musique: Jacques Brel
autres interprètes:
Nina Simone, Johnny Hallyday

1959

 

ژاك بِرِل                                  ترانه را اينجا دانلود كنيد.

تركم نكن                                    كليپ ترانه را اينجا ببينيد.   


تركم نكن

بايد فراموش كرد

همه‌چيز فراموش مي‌شود

و در حال خاموش شدن است

بايد فراموش كرد

زمان سو‍ءتفاهم‌ها را

و زمان از دست رفته را

يعني كه بايد

فراموش كرد اين ساعت‌ها را

كه گاه زخم مي‌زنند

با ضربه‌هاي چرا

به قلب سعادت ما

تركم نكن

تركم نكن

تركم نكن

تركم نكن

 

من به تو تقديم خواهم كرد

مرواريدهاي باران را

كه از كشورهايي رسيده‌اند

كه در آن‌ها باران نمي‌بارد

من زمين را خواهم كند

تا بعد از مرگم

كه جسم ترا بپوشانم

با لباس نور و طلا

من سرزميني خواهم ساخت

كه در آن عشق شاه باشد

كه در آن عشق قانون باشد

و در آن تو سلطان‌بانو باشي

تركم نكن

تركم نكن

تركم نكن

تركم نكن

 

تركم نكن

من برايت خلق خواهم كرد

واژه‌هايي بي معنا

كه تو خواهي فهميد

با تو خواهم گفت

قصه‌ي عشاقي را

كه دو بار ديدند

دل‌هاشان را كه در مي‌گرفت

برايت تعريف خواهم كرد

داستان آن شاهي را كه

مُرد از اين كه

به وصال تو نرسيد

تركم نكن

تركم نكن

تركم نكن

تركم نكن

 

ديده‌ايم گهگاه

كه آتش برمي‌خيزد

از آتشفشاني خاموش

كه ديگر سالخورده‌اش مي‌دانستيم

انگار زمين‌هايي هست

زمين‌هايي سوخته

كه گندم بيشتري مي‌دهند

از بهترين ارديبهشت‌ها

و غروب كه مي‌رسد

تا آسمان شعله‌ور شود

سرخ و سياه

به جان هم مي‌افتند

تركم نكن

تركم نكن

تركم نكن

تركم نكن

 

تركم نكن

ديگر گريه نمي‌كنم

ديگر حرف نمي‌زنم

همين‌جا گوشه مي‌گيرم

تا ترا نگاه كنم

كه مي‌رقصي كه مي‌خندي

و به تو گوش كنم

كه مي‌خواني و مي‌خندي

بگذار تا

سايه‌ي سايه‌ات بشوم

سايه‌ي دستت بشوم

سايه‌ي سگت بشوم ولي

تركم نكن

تركم نكن

تركم نكن

تركم نكن  

متن اصلي را اينجا ببينيد.

+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم بهمن 1386ساعت 3:17  توسط مسعود  | 

Renan Luce

La lettre

Paroles et Musique: Renan Luce

2006  

 

رُنان لوس                                       ترانه را اينجا دانلود كنيد. 

نامه                                     كليپ ترانه را اينجا ببينيد.

 


نامه‌اي به دستم رسيد

تقريبن يك سال پيش

نامه مال من نبود

پستچي اشتباه كرده بود

نامه بوي عطر مي‌داد

جاي رژ لب روش بود

اين نامه را من شايد

بهتر بود بازش نمي‌كردم

 

ولي من مردي هستم

كه اين جور بازي‌ها را خيلي دوست دارم

دوست دارم كه او مرا صدا بزند

آلفونس يا فِرِد يا هر چه دلش مي‌خواهد

- پاياپاپا پاپاياپا

هر چه دلش مي‌خواهد

- پاياپاپا پاپاياپا

 

گل‌هاي ميناي زيبايي

روي «i»‌هاش كشيده بود

دست‌خطش منحني زياد داشت

مثل توي صومعه‌ها

چند غلط املايي هم داشت

كلمات را جابه‌جا استفاده كرده بود

و به جاي امضا نوشته بود :

«دخترك موبور سكسي تو»

 

و من مردي هستم

كه اين جور برد‌وباخت‌ها را خيلي دوست دارم

من خشكه مقدس‌ها را دوست ندارم

اين شد كه عاشقش شدم

- پاياپاپا پاپاياپا

عاشقش شدم

- پاياپاپا پاپاياپا

 

نوشته بود كه يكشنبه

روي صخره‌هاي ساحلي منتظر است

كه من بايد آنجا بغلش مي‌كردم

و در همين فرضيات

اگر من بي‌حوصله مي‌بودم

او زمام امور را

سي متر پايين‌تر به دست مي‌گرفت

 

و من مردي هستم

كه اين جور برد‌وباخت‌ها را خيلي دوست دارم

دوست ندارم حالش را بگيرم

چون كه عاشقش شده‌ام

- پاياپاپا پاپاياپا

عاشقش شده‌ام

- پاياپاپا پاپاياپا

 

به كمك مهر پستي

كه اسم شهري كنار مانش روش بود

من پيشتاز شدم

صبح زود روز يكشنبه

محل خلوت بود

بايد صبر مي‌كردم

دخترهاي بور مستعد خودكشي

صدتايي بيشتر نيستند

 

و من مردي هستم

كه اين جور بردوباخت‌ها را خيلي دوست دارم

من قانون نيوتون را مي‌شكنم

چون كه عاشقش شده‌ام

- پاياپاپا پاپاياپا

عاشقش شده‌ام

- پاياپاپا پاپاياپا

 

او رو به دريا ايستاده بود

وقتي كه شناختمش

دستش را گرفتم

دخترك ساده‌دل

كه ديگر آنقدرها هم ساده نبود

به دليل نيم‌رخي كه

كوچولوي ناخوانده‌اي برايش ساخته بود

كه زير نافش پيداش شده بود

 

و من مردي هستم

كه اين جور بردوباخت‌ها را خيلي دوست دارم

دوست دارم كه اين كوچولو مرا صدا بزند

- پاپا ! اگر دلش مي‌خواهد

- پاياپاپا پاپاياپا

اگر دلش مي‌خواهد

- پاياپاپا پاپاياپا

 

و من مردي هستم

كه اين جور بردوباخت‌ها را خيلي دوست دارم

دوست دارم كه اين كوچولو مرا صدا بزند

- پاپا ! اگر دلش مي‌خواهد

- پاياپاپا پاپاياپا

اگر دلش مي‌خواهد

- پاياپاپا پاپاياپا

 

پاياپاپاياپاپا

پاياپاپاپاپا پاياپاپاياپاپا

پاياپاپا پاياپاپا

- پاياپاپا پاياپاپا

پاياپاپا پاياپاپا

- پاياپاپا پاياپاپا

متن اصلي را اينجا ببينيد.

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم بهمن 1386ساعت 1:44  توسط مسعود  | 

Noir Désir

L'Europe

2001 "Des Visages, Des Figures"

 

نُوار دزير 

اروپا

 


گرازها گريخته‌اند.

تكرار مي‌كنم :

گرازها گريخته‌اند.

 

ارباب‌هاي كوچك رودخانه‌هاي بزرگ الماس مي‌سازند.

دو بار.

 

گل‌هاي سرخ اروپا سور شيطان هستند.

تكرار مي‌كنم :

گل‌هاي سرخ اروپا سور شيطان هستند.

 

ما در حال حاضر براي اروپا كار مي‌كنيم.

ما در حال حاضر براي اروپا كار مي‌كنيم.

ما در حال حاضر براي اروپا كار مي‌كنيم.

ما در حال حاضر براي اروپا كار مي‌كنيم.

يعني براي دنيا.

 

پير اروپاي عزيز، قاره‌ي قديم عزيز، جنده‌ي مستكبر، اشراف‌زاده‌ي آزادي‌طلب، بورژواي كارگر، مليّن و مزيّن به قرن‌هاي با شكوه و مجسمه‌هاي متزلزل. به پشت خميده‌ات نگاه كن، با يك حركت نمي‌شود غبارگيري كرد، با يك حركت، غبار پليكول‌هاي قديمي را، غبار پوست‌هاي مرده‌ي ديروز را وTabula rasa را. ازين به بعد فقط شايد بشود پوسيدگي اشرافي و در تعليق را باور كرد. هنوز توي هوا بوي گوگرد شناور است. پير اروپاي كثيف، تويي كه بين دو جنگ و حتا در طول جنگ براي منافع خودت كشورهاي دوردست را دستمال مي‌كشيدي و آلت به دست با اسپرمت سكس‌هاي محلي را آبياري مي‌كردي.

ازين سقوط هم مي‌توانيم برخيزيم ؟ از هر سقوطي مي‌توان برخاست حتا از سقوط‌هاي بي‌پايان.

توانستيم بالا بياييم توانستيم پايين برويم، مي‌توانيم توقف كنيم و مي‌توانيم از نو شروع كنيم...

اروپاي روشنگري يا اروپاي تاريك‌انديشي ؛

اروپاي روشنگري يا اروپاي تاريك‌انديشي ؛

فقط چند نخ توي نمايش سايه‌ها.

تنها كورسوي جرقه‌اي در شبي كه فرامي‌رسد و بعد رخت برمي‌بندد،

و آنگاه سپيده‌دم دوباره، بعد از گناهان كودكي، اشتباهات جواني، ديگر بال سنجاقك‌هاي طلايي را نمي‌كنيم.

 

ما در حال حاضر براي اروپا كار مي‌كنيم.

يعني براي دنيا.

 

عفو عمومي، عفو يا همان فراموشي، چه فرقي مي كند، به هر حال بايد پيش رفت، محكم قدم برداريم رفيق و بسازيم بسازيم، هميشه از هر چيزي چيزي به جا مي‌ماند، بايد ساخت !

ماترياليست كه باشيم حداقل‌اش اين است كه سر خودمان را كلاه نگذاشته‌ايم، پس امر عيني را بچسبيم تا مرز سوء هاضمه، پس امر معقول را بچسبيم تا جانمان دربيايد، منطق‌هاي بي‌ برو برگرد ولي بي معني...

هي شازده‌ي تاريخ افتاده در مسيري ناگزير، ما آخر گم مي‌شويم در گذر از زير طاق‌هاي چندصد ساله‌ي تو.

 

يعني براي دنيا.

ما در حال حاضر براي اروپا كار مي‌كنيم.

 

ما از اسرار گذشته‌ي تو گذشته‌ايم، گذشته‌ايم از اسرار گذشته‌ي تو، ما از اسرار گذشته‌ي تو گذشته‌ايم، به جاذبه‌هاي تكنوكرات...

اي اروپا اي اروپا اي اروپا اي.

بروكسل، شنگن، استراسبورگ، ماستريچ، PIB، PIB، CEE، اُراَتم، OCDE و GATT.

بازارهاي ما را ازين AMI مشترك درين دنياي كوچك حفظ كنيد.

يورو پول واحد، Nastaq و CAC 40، آييني، عاشقانه، شاعرانه، فرهنگ را حفظ كنيد، نمايش و Entertainement توليد كنيد به قول برادران ماوراي اقيانوس اطلسي‌مان و شما ساكنان اروپاي قديم، اربابان جديد دنيا، وقتي كه اژدهاي آسيايي خواب مي‌بيند، به بدنش كش و قوس مي‌دهد، او زيبا و قوي است و با محبت آتش تف مي‌كند.

وقتي كه ارنست آنتوان سِييِر ظهور مي‌كند و با نورش ما را روشن مي‌كند، او ما را دوست دارد و به ما مي‌گويد :

« سياست ما مثل سياست‌هايي نيست كه فشارهاي خياباني از پا درشان مي‌آورد. »

و ما از دور هياهوي جمعيت را مي‌شنويم، جنبش‌هاي گروهي، رژه‌هاي باشكوه و هم جنگ‌هاي طبقاتي.

و حالا مسأله جدي است، هي پسر، مسأله جدي است، ما ديگر به هيچ چيز اعتقاد نداريم، دربست سوار Buisness و Basta مي‌شويم، چارنعل مي‌رويم، Pegase نه اين همه براي نعشه بود ديگر تمام شد.

توسع، توسعه اگر مي‌شود، ولي خواب و رؤيا نه، فقط و فقط ديناميسم.

اول مايه پسر، بقيه‌ش درست مي‌شود و بي‌خيال بقيه‌ش، اين را همه مي‌گويند من به اين قرن اعتقاد دارم، متبرك باد هر چه كلان‌خواري.

پير اروپاي عزيز، سرت به زور پايت را مي‌شناسد كه به زور دستت را مي‌شناسد، اين چطور هنوز كار مي‌كند پس، چطور كار مي كند اين بدني كه با بدنه‌اش بيگانه است، ما نمي‌دانيم، به ما چه مربوط، ولي هم را بغل مي‌كنيم و خوب چرا نكنيم.

پير اروپاي كثيف، قدرت‌هاي ددمنشانه را یادت هست، غرب بد خُلق، جنگ خانمان‌سوز را، جنگ سرد را، و آخر‌سر جنگ خسته را، و سر‌آخر جنگ خسته را.

 

ما در حال حاضر براي اروپا كار مي‌كنيم.

 

خيلي دلت مي‌خواهد، بفرما، اين هم مدرسه‌هاي پربازده و اين هم رؤساي خلاقِ Global buisness dialogue يا Electronic Commerce كه قدقد‌كنان روي تمام استثناها نشسته‌اند و اول از همه روي اين چيز لامسّب فرهنگي.

 

تاريخ توليدكنندگان و مصرف‌كنندگان، از توليدكننده به مصرف‌كننده، از توليد‌كننده به مصرف‌كننده، و اين وسط واسطه‌هاي تمام‌نشدني، تمام روح تو در اين راه بي‌پايان فرسوده و در اين رفت و آمد ما هم مي‌رويم و مي‌آييم، ما هم، استفاده‌اي ببريم، دليلي ندارد، بالاخره تمام مي‌شود، براي همه داريم، به همه مي‌رسد، گفتيم كه براي همه، براي همه، براي همه و سوراخ عقب من !

 

تا چه ارتفاعي باروهايت را بلند مي‌كني ؟

ديوارهاي محافظ تازه‌ات را تا كجا عقب مي‌كشي ؟

 

يك چيزي توي گلوي ما گير كرده و مي‌خواهيم تف‌ش كنيم اين كمترين چيز است ولي، خانم، شما مي‌توانيد به ما مراجعه كنيد چون همه چيز از دست نرفته نه همه‌ي اسطوره‌هاي سپيده‌دم‌تان از دست نرفته اينجا خورشيد هنوز مي‌درخشد براي همه و ما باورش داريم.

 

ما در حال حاضر براي اروپا كار مي‌كنيم.

يعني براي دنيا.

 

يك چيزي توي گلوي ما گير كرده و مي‌خواهيم تف‌ش كنيم اين كمترين چيز است ولي، خانم، شما مي‌توانيد به ما مراجعه كنيد چون همه چيز از دست نرفته نه همه‌ي اسطوره‌هاي سپيده‌دم‌تان از دست نرفته اينجا خورشيد هنوز مي‌درخشد براي همه و ما باورش داريم.

 

سفليس بر دهان شما.

تكرار مي‌كنم :

سفليس بر دهان شما.

آه و ناله‌هاي قديسان و فريادهاي پريان ديگر در ضيافت بانكداران به گوش نمي‌خورد.

يك بار.

ديگ‌هاي معتكفان پر از ياقوت است.

تكرار مي‌كنم.

ديگ‌هاي معتكفان پر از ياقوت است.

 

اروپاي پير در باله‌هاي گل سرخ جاكشي مي‌كند.

دو بار.

وقتي سيرن‌ها سكوت مي كنند، كفتارها فك مي‌زنند.

سرخ‌و‌سياه شكنجه‌ها گل‌هاي بدي هستند.

تكرار مي‌كنم :

سرخ‌و‌سياه شكنجه‌ها گل‌هاي بدي هستند.

 

روزِ غرب شبِ شرق است.

دو بار.

روزِ غرب شبِ شرق است.

 

من وطن‌پرست افراطي نيستم ولي فرانسه به طور حتم ملكه‌ي پنيرها است.

تريفون تورنسُل سرباز الجزايري است.

شش بار.

خون ريخته استكان چاي غول‌هاي بازار است.

دو بار.

روي ميدان كنكورد ريسمان مي‌بارد.

روي ميدان كنكورد ريسمان مي‌بارد.

دختركان مدل برگزيدگان اروپا هستند.

تكرار مي‌كنم :

دختركان مدل برگزيدگان اروپا هستند.

گُه به گور اطمينان.

دو بار.

جنون قدرت مرغان مقلد را مي‌كشد.

تكرار مي‌كنم :

جنون قدرت مرغان مقلد را مي‌كشد.

اگر ديگر چيزي پيدا نمي‌كنيد دنبال چيز ديگري بگرديد.

 

صلح در سوييس.

تكرار مي‌كنم :

صلح در سوييس.

عروسي‌هاي خون افق را به آتش مي‌كشند.

دو بار.

ريمل اروپا خانم روي سينه‌هايش مي‌چكد.

دو بار.

 

زندگي الآن شروع مي‌شود، و الآن، و الآن.

 

اروپا الاهه‌ي ميراي كوچكي بيش نيست.

دو بار.

 

كودكي هنر طلوع خورشيد است.

تكرار مي‌كنم :

كودكي هنر طلوع خورشيد است.

 

ما در حال حاضر براي اروپا كار مي‌كنيم...

متن اصلي را اينجا ببينيد.

+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم بهمن 1386ساعت 21:31  توسط مسعود  | 

Noir Désir

Le vent nous portera

Paroles: B.Cantat. Musique: Noir Désir  

Album : "Des visages Des figures"

2001 

 

نُوار دزير                                                    ترانه را اينجا دانلود كنيد.

باد ما را خواهد برد                                كليپ ترانه را اينجا ببينيد.

 

از جاده نمي‌ترسم

بهتر است ديد، بايد چشيد

طعم انحناي گُرده‌ها را

و همه چيز درست خواهد شد

 

باد با خود مي‌بردش

 

پيغام تو به دُب اكبر را

و خط سير مسير را

به سرعتي مخملين

حتا اگر فايده‌اي هم نداشته باشد

 

باد با خود مي‌بردش

همه چيز ناپديد خواهد شد

باد ما را خواهد برد

 

نوازش و خمپاره را

اين زخمي كه تير مي‌كشد را

قصر روزهاي قديم را

ديروز را و فردا

 

باد خواهدشان برد

 

ژنتيك حمايل‌شده را

كروموزم‌هاي توي اتمسفر را

تاكسي‌هاي كهكشاني را

و قاليچه‌ي پرنده‌ي من، آن را

 

باد با خود مي‌بردش

همه چيز ناپديد خواهد شد

باد ما را خواهد برد

 

عطر سالهاي مرده‌ي ما را

آنها را كه در خانه‌ات را مي‌زنند

بي‌نهايتِ سرنوشت را

كه يكي بيشتر نيست، و از آن چه براي ما مي‌ماند ؟

 

باد با خود مي‌بردش

 

وقتي كه مدّ بالا مي‌آيد

و هر كسي به حساب‌هاش مي‌رسد

من با خودم به گودي‌هاي سايه‌ام

غبار وجود ترا مي‌برم

 

باد خواهدشان برد

همه چيز ناپديد خواهد شد

باد ما را خواهد برد

متن اصلي را اينجا ببينيد.

 

+ نوشته شده در  شنبه ششم بهمن 1386ساعت 16:17  توسط مسعود  | 

 

Ange

Si j'étais le messie

Paroles: Christian Descamps. Musique: Gérard Jelsch
autres interprètes:
Miro (2001)

1975

 

آنژ                                                                           ترانه را اينجا دانلود كنيد.

اگر من مسيح بودم

 

اگر من مسيح بودم، قصه‌ها به هم مي‌بافتم                                                                  

هر جايي، به هر شكلي

و مردم به من ايمان مي‌آوردند

مردم غير ازين چاره‌اي ندارند                                                                 

 

اگر من مسيح بودم، به كشتي مي‌نشاندم

هر كسي را، به هر شكلي

و مردم به من اعتماد مي‌كردند

مردم آبها را نمي‌شناسند

 

اگر من مسيح بودم، همجنس‌باز مي‌شدم

با هر كسي، به هر شكلي

و مردم پشت‌سرم مي‌آمدند

و باسن قشنگم را بو مي‌كشيدند

 

اگر من مسيح بودم، دزدي مي‌كردم

با هر كسي، به هر شكلي

و مردم صدايشان درنمي‌آمد

 غير ازين چاره‌اي نداشتند

 

چه دروغ‌ها* {4 بار}

 

اگر من مسيح بودم، معبدي مي‌ساختم

به كمك هر كسي، به هر شكلي

و مردم مي‌آمدند

تا آنجا آواز بخوانند

 

اگر من مسيح بودم، چشمي شيشه‌اي مي‌داشتم

تا بتوانم چشم ديگرم را ببندم، و نتوانم ديگر هيچ چيز ببينم

و مردم دلشان برايم مي‌سوخت

و مصيبتم را مدح مي‌كردند

 

اگر من مسيح بودم، الكلي مي‌شدم

هر چيزي مي‌زدم، به هر شكلي و، هِق، هر جايي

و مردم از من تقليد مي‌كردند

 خيال مي‌كردند كار درستي مي‌كنند

 

اگر من مسيح بودم، روي آب راه مي‌رفتم

هر جايي، به هر شكلي

و مردم غرق مي‌شدند

باز خيال مي‌كردند كار درستي مي‌كنند

 

اگر من مسيح بودم، معجزه‌ها مي‌كردم

هر جايي، ولي نه به هر شكلي

و مردم فرياد مي‌كشيدند

« به نام پدر »

 

چه دروغ‌ها* {4 بار}

 

اگر من مسيح بودم، مهدي مي‌ساختم

نه به هر شكلي، نه براي هر كسي

فقط براي بچه‌ها

بچه‌ها بزرگ مي‌شدند، باز هم خيال مي‌كردند كار درستي مي‌كنند

 

اگر من مسيح بودم، خودم را به صليب مي‌كشيدم

نه به دست هر كسي، نه به هر شكلي

و مردم مي‌گريستند

چون نمي‌دانستند چه‌كار كنند

 

اما من مسيح نيستم، خوش به حال مادرم

كه ديگر مجبور نيست بكارتش را بفروشد

و گر نه مردم مي‌خريدند

باز هم خيال مي‌كردند كار درستي مي‌كنند

 

خيلي وقتها پيش، مسيحي بود

از جايي ديگر آمده بود، از كهكشاني ديگر

و مردم او را كشتند

خيال مي‌كردند كار درستي مي‌كنند

 

چه دروغ‌ها* {4 بار}

 

 

How many lies *

متن اصلی را اینجا ببینید.

 

+ نوشته شده در  جمعه پنجم بهمن 1386ساعت 0:6  توسط مسعود  | 

Joe Dassin

Et si tu n'existais pas
Lyrics: Vito Pallavicini, French version : Pierre Delanoé & Claude Lemesle. Musique: Salvatore Cutugno & Pasquale Losito   1975
Other singers:
Willy Denzey (2004)

جو دَسَن

و اگر تو نمي‌بودي                                                          

                                                                                

و اگر تو نمي‌بودي                                                                   ترانه را اينجا دانلود كنيد.

بگو به من كه من براي چه مي‌بودم ؟                                                                                           

تا در دنيايي بدون تو سر كنم

بدون هيچ اميدي و بي هيچ حسرتي ؟

 

و اگر تو نمي‌بودي

دست به كار اختراع عشق مي‌شدم،

مثل نقاشي كه زير دستش

تولد رنگ‌رنگ روز را مي‌بيند

ولي باورش نمي‌شود.

 

و اگر تو نمي‌بودي

بگو به من كه من براي كه مي‌بودم ؟

براي رهگذراني كه به حسب اتفاق در بغل مي گرفتم

و هرگز دوستشان نمي‌داشتم ؟

 

و اگر تو نمي‌بودي

من هم ذره‌ي كوچكي بيشتر نمي‌بودم

در اين دنيايي كه می‌آيد و مي‌رود

خودم را سرگردان مي‌يافتم

و به تو نیازم می بود.

 

و اگر تو نمي‌بودي

بگو به من كه من چگونه مي‌بودم ؟

مي‌توانستم تظاهر كنم به من بودن

ولي من، هرگز من نمي‌بودم.

 

و اگر تو نمي‌بودي

حتمن پيداش مي‌كردم

راز هستي را، چراي زندگي را

فقط براي اينكه ترا خلق كنم

و چشمم به جمال تو روشن شود.

متن اصلي را اينجا ببينيد.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه یکم بهمن 1386ساعت 1:25  توسط مسعود  | 

Paroles, Paroles

Dalida & Alain Delon

Paroles : L. Chiasso, G. Del Re, F. Michaël

Musique : G. Ferrio

1973

حرف، حرف، حرف

دليدا و آلن دلون

 

آلن دلون :          عجيب است،

                        نمي‌دانم امشب چه اتفاقي افتاده،

                        مثل اولين روزي كه ديدمت به نظرم مي‌آيي.

دليدا :    باز هم كلمات، همه‌اش كلمات

            هميشه همان كلمات

آ. د. :                نمي‌دانم چطور برايت بگويم،

د. :       هيچ‌چيز ديگر نه، جز كلمات

آ. د. :                ولي تو آن قصه‌ي زيباي عاشقانه‌اي هستي...

                        كه من هيچ‌وقت از خواندنش سير نمي‌شوم.

د. :       كلمات بي‌پايه، كلمات بي‌اساس

            اين حرفت خيلي قشنگ بود،

آ. د. :                تو از ديروز، تو تا فردا

د. :       زيادي هم قشنگ بود.

آ. د. :                تو تا ابد تنها حقيقت من خواهي بود.

د. :       ولي ساعت خواب ديگر گذشت

            خاطرات هم مي‌پژمرند

            اگر به فراموشي سپرده شوند.

آ. د. :                تو مثل بادي هستي كه ويولن‌هاي طبيعت را مي‌نوازد

                        و با خود عطر گل‌هاي سرخ مي‌آورد.

د. :       كارامل، آبنبات و شكلات

آ. د. :                بعضي‌وقتها نمي‌فهممت.

د. :       مرسي، من ديگر نمي‌خواهم

            مي تواني به يكي ديگر هديه‌شان كني

            كه باد را دوست داشته باشد، و عطر گل‌هاي سرخ را هم.

            من كلمات محبت‌آميز و شيرين

            به دهانم مزه مي‌كند، ولي هرگز دلم را نمي‌برد.

آ. د. :                يك حرف ديگر

د. :       حرف، حرف، حرف

آ. د. :                گوش كن

د. :       حرف، حرف، حرف

آ. د. :                خواهش مي‌كنم

د. :       حرف، حرف، حرف

آ. د. :                قسَمَت مي‌دهم

د. :       حرف، حرف، حرف، حرف، حرف

            باز هم كلماتي كه بيهوده به باد مي‌دهي...

آ. د. :                اين تقدير من است كه با تو حرف بزنم

                        حرف بزنم مثل همان روز اول كه حرف زدم.

د. :       باز هم كلمات، همه‌اش كلمات

            هميشه همان كلمات

آ. د. :                چقدر دوست دارم كه مرا درك كني.

د. :       هيچ‌چيز ديگر نه، جز كلمات

آ. د. :                كه فقط يك بار به من گوش كني.

د. :       كلمات سحرآميز، كلمات مكرآميز

            كه خارج مي‌زنند.

آ. د. :                تو رؤياي ممنوع من هستي

د. :       بله، خيلي خارج مي‌زنند.

آ. د. :                تنها بيم من و تنها اميد من هستي.

د. :       هيچ‌چيز جلودارت نيست وقتي شروع مي‌كني

            اگر مي‌دانستي كه چقدر من

            به كمي سكوت احتياج دارم

آ. د. :                تو براي من تنها موسيقي‌اي هستي...

                        كه ستاره‌ها را بر بالاي بيابان‌ها مي‌رقصاند.

د. :       كارامل، آبنبات و شكلات

آ. د. :                اگر نمي‌بودي ترا خلق مي‌كردم.

د. :       مرسي، من ديگر نمي‌خواهم

            مي تواني به يكي ديگر هديه‌شان كني

            كه باد را دوست داشته باشد، و عطر گل‌هاي سرخ را هم.

            من كلمات محبت‌آميز و شيرين

            به دهانم مزه مي‌كند، ولي هرگز دلم را نمي‌برد.

آ. د. :                يك كلمه‌ي ديگر، فقط يك حرف

د. :       حرف، حرف، حرف

آ. د. :                گوش كن

د. :       حرف، حرف، حرف

آ. د. :                خواهش مي‌كنم

د. :       حرف، حرف، حرف

آ. د. :                قسمت مي‌دهم

د. :       حرف، حرف، حرف، حرف، حرف

            باز هم كلماتي كه بيهوده به باد مي‌دهي...

آ. د. :                چقدر تو زيبايي !

د. :       حرف، حرف، حرف

آ. د. :                چقدر تو زيبايي !

د. :       حرف، حرف، حرف

آ. د. :                چقدر تو زيبايي !

د. :       حرف، حرف، حرف

آ. د. :                چقدر تو زيبايي !

د. :       حرف، حرف، حرف، حرف، حرف

            باز هم كلماتي كه بيهوده به باد مي‌دهي...

 ترانه را از اينجا دانلود كنيد.

متن اصلي ترانه را اينجا ببينيد.

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هشتم دی 1386ساعت 23:32  توسط مسعود  |